Krankjorum

Wat is nóg idioter dan 1000 huizen per dag van aardgas afkoppelen?

Thijs ten Brinck – 12 mei 2019 – link

De uitstoot van 8 miljoen Nederlandse woningen moet in 2050 netto nul zijn. Daar hebben we grofweg 8.000 werkdagen de tijd voor. Dat betekent dat we vanaf nu (mei 2019) tot 2050 elke werkdag gemiddeld 1.000 woningen CO2-neutraal moeten maken.

Een bizarre opgave. Alleen we weten dit al een hele tijd maar toch wordt er maar gewacht en gewacht en wat proefballonnetjes opgezet. Waardoor de opgave steeds maar groter en groter wordt. Zoals Thijs ook zegt: Aardgasvrij renoveren uitstellen is pas echt krankjorum.

Als je een snel en duidelijk inzicht wilt krijgen waarom we dit gewoon moeten doen is dit een prima artikel om te lezen.

Een bede

De Traanrede

Extinction Rebellion – 16 september 2020 – link rede

41 jaar geleden kwamen de politieke leiders van de mens, waarmee u samen deze planeet bewoont, voor het eerst samen om het te hebben over het klimaat en de ecologie. De afgelopen 25 jaar doen ze dit zelfs op jaarlijkse basis.

Maar gezien de resultaten, lijkt het overleggen en confereren van deze mensenleiders nooit als doel te hebben gehad om de desastreuze gevolgen van hun levenswijze voor het klimaat in te perken. Want laten we eerlijk zijn; de snelheid waarmee uw leefomgeving wordt vernietigd, is sindsdien alleen maar toegenomen.

In Nederland is nog maar 15 procent van de oorspronkelijke biodiversiteit over. Groeiende monoculturen, intensieve veehouderij en visserij zijn ervoor in de plaats gekomen.

Slechts 4 procent van de zoogdieren leeft in het wild, de rest leeft  in een hok, kweekbak of schuur. Om voedsel voor deze opgesloten dieren te kunnen produceren, worden de leefgebieden van vrije dieren, kleine boeren en inheemse bevolkingen onherstelbaar vernietigd.

Een simpel idee, om de politieke impasse te doorbreken.

Het burgerberaad.

Heb niet zoveel met het schrijven alsof je moeder aarde bent omdat ik me afvraag of dat mensen gaat overtuigen. Al snap ik waarom je het doet.

Dat neemt niet weg dat de tragische opsomming weer stevig binnen komt al leef ik er elke dag mee. Ondersteun hun doel en middel dan ook van harte. Een burgerraad zou goed kunnen zijn tot we werkelijk de politiek en de democratie gaan hervormen.

De staat van de democratie en klimaatverandering

Extinction Rebellion is showing Britain what real democracy could look like

George Monbiot – 16 september 2020 – link artikel

The democratic and environmental crises have the same roots: our exclusion, for several years at a time, from meaningful politics.

By contrast to our five-yearly vote, capital can respond to government policy every second, withdrawing its consent with catastrophic consequences if it doesn’t like its drift. There’s a massive imbalance of power here. The voting power of capital, with modern trading technologies, has advanced by leaps and bounds. Electoral power is trapped in the age of the quill pen.

The problem, in other words, is not just Johnson. The problem is the UK’s political system, which presents an open invitation for autocratic behaviour.

Mooi hoe George het verband legt tussen de manier waarop democratie is vormgegeven in de wereld en ons gebrek aan wegende inspraak in die politiek op belangrijke onderwerpen zoals klimaatverandering. Zonder dat daar eigenlijk een technische of organisatorische reden voor is.

Dit wordt veel te weinig gedaan. We blijven maar de symptomen in plaats van de oorzaken benoemen.

Zo blijven die onderwerpen een speelbal van macht, conflict en manipulatie.

Begrijpen waarin ik leef en wat dat betekent

White People: I Want You To Understand Yourselves Better

Ijeoma Oluo – 7 februari 2017 – link artikel

Your survival has never depended on your knowledge of white culture. In fact, it’s required your ignorance.

Why do I know white culture so well? Because I’m a black woman. And while I, and just about any person of color who has spent their lives in a white supremacist society, know enough about white culture to write a book or two on whiteness and option the bestseller movie rights, y’all know almost nothing about us and even less about yourselves.
Why? Because you don’t have to.

I had to learn to talk to my white teachers in a way that didn’t seem “too boisterous,” and I learned why enthusiasm would be disruptive from me yet welcomed by white boys. I had to learn what level of eye contact with cops seemed respectful, what seemed evasive, and what seemed challenging. I had to learn why clerks in the grocery store were following me. I had to learn why the same white people who clutch their purse around me when they have a coin will come running to me for help when they don’t.

And as much as I’d like you to see me — as much as I’d like systemic racism to simply be a problem of different groups not seeing each other — I need you to see yourself, really see yourself, first. This is the top priority.

Er is zoveel te leren over hoe ik als witte mens in een maatschappij leef die voor mij gemaakt is. En Ijeoma heeft veel waarheid en inzicht te delen. Een waanzinnig goed artikel uit 2017.

Wat kan ik doen. Meer erover leren. Mijn privilege erkennen. Mijn stem gebruiken bij onrecht en ongelijkheid en de ruimte geven om verandering mogelijk te maken en die te ondersteunen.

Er is altijd wat

There’s Always Something (or, Why Are Environmentalists Always Complaining)

Nicholas Gottlieb – 27 juli 2020 – link artikel

You build a hydropower project — but what about the fish? You make batteries for electric vehicles — but what about the exploitative lithium mining in the Global South? You work towards bioenergy with carbon capture and sequestration (BECCS) as a double whammy to remove CO2 from the atmosphere and generate energy…but what about the global land use change, loss of biodiversity, and consumption of arable land that’s needed for global food supply? With environmentalists, there’s always something.

It’s an article about why that “something” that environmentalists always have to complain about isn’t just nitpicking and why it’s so important that we keep pushing back. It’s an article about how that nitpicking is actually a critically important signal telling us that the framework with which we’re approaching these problems is faulty.

Fighting climate change and the myriad of other ecological and social crises that threaten the very existence of our global civilization, if not the human species as a whole, requires rethinking the entire paradigm by which we operate.

To change our paradigm, we need to recognize that the current state of human being is a paradigm, it’s not some sort of naturally preordained “way things are.”

Het klopt er is altijd wat. Het is nooit goed genoeg. Alles wat mensen doen om het beter te doen is niet goed genoeg of heeft zo zijn negatieve kanten. Natuurlijke ecosystemen zijn complex. En er in harmonie mee leven ook.

In het huidige paradigma hebben we onvoldoende inzicht in de complexe systemen en zijn we veel te vastgeroest in het huidige exploitieve, extraherende economisch model. Waar minder erg is nog steeds exploitief, extraherend en vernietigend.

Als globale samenleving hebben we nog een lange weg te gaan. En zullen veel activisten / voorlopers nog heel wat ja maar gesprekken moeten voeren om werkelijk een samenleving een radicale nieuwe manier van denken en doen te krijgen.

Nog een keer strand

Gister naar het strand en vandaag weer. Heel ander weer en dus ook een ander gevoel. Elke keer indrukwekkend wat een transformatie een strand doorgaat in een dag, week, seizoen, jaar. Ingegeven door de zee en de wind.

Het stukje strand van vandaag heb ik nog nooit eerder hier gezien. En morgen kan het weer weg zijn.

Beschouwde beschouwing

Monty Python Flying Circus is die lekkernij die altijd kan.

Maar het is zoveel meer. Elke keer als ik kijk ben ik verbaast hoe relevant hun beschouwing op de samenleving is. En dat schokt mij dan weer omdat dit toch VIJFTIG jaar oud is en er blijkbaar niets fundamenteel is veranderd (terwijl we daar toen ook wel de noodzaak van inzagen). Gelukkig kan ik er om lachen.

Hoop

Gemaakt door Goran Horvat

Gister gingen in 123 landen 1,4 miljoen veelal jonge mensen de straat op om te demonstreren voor klimaatbeleid dat spijkers met koppen slaat. Het maakt me blij.

De mensheid lijkt meer en meer wakker te worden en langzaam voorbij angst en korte termijn eigenbelang te geraken. Zodat we de status quo kunnen loslaten en de macht verschuiven. Het is niet meer dan een collectieve keus.

De hoopgevende foto’s zijn (onder andere) hier en hier te vinden.