Iedereen leeft in zijn eigen tijd(zone)

Aan het eind van de film vertelt Dan over een tweet die hij heeft gelezen. En die vind ik geweldig. En vele mensen geven in de reacties aan dat ook te vinden. Even gezocht naar de bron en blijkt een meme te zijn die al een tijdje rondzwerft in verschillende versies. Blijft een goeie.

New York is 3 hours ahead of California, but that doesn’t make California slow.
Someone graduated at the age of 22, but waited 5 years before securing a good job.
Someone became a CEO at 25, and died at 50. While another became a CEO at 50 and lived to 90 years.
Someone is still single, while someone else got married.
Obma retired at 55 & Trump started at 70.
Everyone in this world works based on thier time zone. People around you might be ahead of you, and some might seem to be behind you. But everyone is running their own race, in their own time.
Do not envy them and do not mock them!
They are in thier time zone and you are in yours.
Life is about waiting for the right moment to act.
So RELAX.
You’re not late.
You’re not early.
You’re very much on time.

The Physics and Philosophy of Time

From Boltzmann to quantum theory, from Einstein to loop quantum gravity, our understanding of time has been undergoing radical transformations. Carlo Rovelli brings together physics, philosophy and art to unravel the mystery of time.

Dit is zo’n verhaal waar je veel moet fronsen en jezelf moet wakkerschudden. Altijd goed om over wat de realiteit nou is na te denken.

Link: The Physics and Philosophy of Time – with Carlo Rovelli

De warmte van mei

Deze maand genoten van de lente en ben meer onder de mensen geweest dan in April. Al koester ik de stilte, een bewegend deeltje zijn is ook lekker. Beweging brengt beweging.

En dat geldt niet alleen voor mij. Dat kun je volgens mij extrapoleren naar onze samenleving en de mensheid. We lijken, net als deeltjes, gebonden aan de wetten van de thermodynamica. Maar dan is het bijvoorbeeld niet de temperatuur maar technologie en communicatie die de entropie vergroot.

Voeg er nog wat (ecologische) druk aan toe en voordat je het weet worden we zo vluchtig dat we onszelf verliezen en reageren met iets anders.

De stilte van april 12018

Door de maanden van het jaar 2018 wordt ik steeds stiller. Ik tweet, blog, facebook, insta (account zelfs opgeheven), pin, etc nauwelijks meer. Alleen nog zo nu en dan nog een tweet. Door de jaren heen honderden accounts bij elkaar gesprokkeld en me de pleure gecommuniceerd. Ben ze nu systematisch aan het verwijderen.

Geen behoefte meer om te delen of vast te leggen, er zijn miljarden mensen die dit stokje fanatiek, met enthousiasme en idealen hebben opgepakt. Ik heb daar eigenlijk niets meer aan toe te voegen. Ik zoek bewust de stilte op, kijk, luister en lees.

De dagen worden ook steeds stiller en soms weet ik gewoon niet wat ik die dag een tekeningetje verdiend. Het was goed zonder dat er iets bovenuit springt.

Februari 12018

Mijn nieuwe traditie geboren in 2018. De dag vastleggen met 1 mini “tekening” op mijn kalender. Hier leg ik uit hoe het zo gekomen is.

Lekker abstract. Hoe langer het geleden is hoe moeilijker het wordt voor mij om te achterhalen wat het vertegenwoordigd.

This deep-sea mystery is changing our understanding of life

Een prachtig enthousiasmerend verhaal van Karen Lloyd waar de liefde voor haar vak en het leven dat ze bestudeerd vanaf spat. Alleen daarom is het al de moeite van het kijken waard.

Maar ze gaat ook in op een heel fundamenteel element. Tijd en energie. Ze heeft samen met veel collega’s microben gevonden in de bodem van de diepzee die het minste energie nodig hebben om te leven en daardoor is hun celdeling ook zeer traag.

So why is it that the rest of biology moves so fast? Why does a cell die after a day and a human dies after only a hundred years? These seem like really arbitrarily short limits when you think about the total amount of time in the universe. But these are not arbitrary limits. They’re dictated by one simple thing, and that thing is the Sun. Once life figured out how to harness the energy of the Sun through photosynthesis, we all had to speed up and get on day and night cycles. In that way, the Sun gave us both a reason to be fast and the fuel to do it. You can view most of life on Earth like a circulatory system, and the Sun is our beating heart.

… the deep subsurface is like a circulatory system that’s completely disconnected from the Sun. It’s instead being driven by long, slow geological rhythms. There’s currently no theoretical limit on the lifespan of one single cell. As long as there is at least a tiny energy gradient to exploit, theoretically, a single cell could live for hundreds of thousands of years or more, simply by replacing broken parts over time. To ask a microbe that lives like that to grow in our petri dishes is to ask them to adapt to our frenetic, Sun-centric, fast way of living, and maybe they’ve got better things to do than that.

Link: This deep-sea mystery is changing our understanding of life | Karen Lloyd