Symfonie

Een dikke maand geleden voor het laatst in het bos. Wat een verschil. Was het toen nog een doorzichtig takkenbos met hier en daar een hint groen en wat bloesemaccenten, nu loop je onder en door een duizenden kleuren groene oase.

Maar een nog groter verschil is wat je hoort. Veel meer vogels die harder en fanatieker zingen en er is één geluid bij die er toen nog niet was. Het zoemen van allerlei insecten. Dat maakt de bos symfonie helemaal af.

Gehoord

Het ruisen van de wind door de dennenbomen, drie keer een grote bonte specht, een heleboel vinken, een pimpelmees, twee vallende dennenappels (waarvan eentje bijna raak was), ganzen, roodborstjes, een kraai, meeuwen en een achteruitrijdende vrachtwagen.

Nog een keer strand

Gister naar het strand en vandaag weer. Heel ander weer en dus ook een ander gevoel. Elke keer indrukwekkend wat een transformatie een strand doorgaat in een dag, week, seizoen, jaar. Ingegeven door de zee en de wind.

Het stukje strand van vandaag heb ik nog nooit eerder hier gezien. En morgen kan het weer weg zijn.

Heb in zee gezwommen!

Ja nou en? Voor mij is dat echt een bijzonderheid. Kom van een eiland maar de zee om in te zwemmen en het strand om op te zijn.. nee, niet mijn ding.

Werkte in mijn puberjaren 7 jaar in een strandtent en raakte het strand niet aan laat staan de zee. Laatste keer dat ik in zee gezwommen heb is denk ik 20 jaar geleden in Venetië. Wat geweldig was en net zo heet als deze dag.

Maar vandaag was het heerlijk, op deze snikhete verjaardag van mijn lief samen naar het strand op Texel. Na heeeeeeeel langzaam wennen en veel subtiele aanmoediging/beïnvloeding van Els heb ik weer eens in de Noordzee gezwommen. Het was fijn.