Hoe het is

Don’t look away

Ben Werdmüller – 29 september 2020 – link blogpost

The ash on my car this morning was like a layer of sand; each grain, a fragment of something destroyed. The smoke hangs in the air and turns everything red. It falls in chunks, like snow.

I spent my morning frantically trying to find food that my mother could eat before dialysis. She can’t tolerate much, but her feeding tube doesn’t provide enough nutrition to last through a day. Ordinarily, we find ways to cook for her, but that requires a kitchen. Takeout food, which would be my first choice in this situation, is too salty for her, or has ingredients she can’t digest. The WalMart next door had been ransacked by fire evacuees; the only edible food items left were PopTarts, which aren’t on my mother’s menu. At Raley’s, further away, we found microwaveable oatmeal and some strawberries. As I loaded the car with food, I tried my best to prevent the ash from sliding through the open doors.

The surrealism of this year invites us to not take it seriously. The horror is dream-like in its absurdity. The facts and implications are so outside the parameters of ordinary life that they seem outlandish. But the sky really is red with flame, over two hundred thousand Americans alone really are dead from the pandemic, there really are unmarked federal soldiers in our cities, people really are being swept up by ICE in the dead of night and kept in concentration camps, and the worst really may be yet to come.

Ben verteld op zijn blog over zijn leven de afgelopen dagen. En het voelt zo onwerkelijk aan maar is de werkelijkheid. De bizarre feiten van de dagelijkse realiteit van een Amerikaan.

Net als Ben hoop ik op betere tijden.

Onrecht

Iedereen heeft belang bij strijd tegen onrecht

Clarice Gargard – 24 september 2020 – link artikel

Twee jaar geleden deed ik aangifte van duizenden haatreacties onder mijn Facebooklivestream van een antizwartepietendemonstratie, van Kick Out Zwarte Piet (KOZP) in Amstelveen. De reacties waren een rijke mix van doodsbedreigingen, dreiging met verkrachting en racistische drek, gericht aan mij, demonstranten en zwarte mensen in het algemeen.

Je zou bijna denken dat tegen discriminatie zijn in het Wetboek van Strafrecht staat, in plaats van dat de Grondwet discriminatie juist verbiedt.

… waarbij je als zwart persoon in een strafzaak tegen racistische online haat zo in de schijnwerpers wordt geplaatst dat het bijna is alsof jij degene bent die terechtstaat. Het is pijnlijk eraan herinnerd te worden dat het systeem niet altijd voor jou werkt. En je, zelfs als je alle regels volgt, nog steeds 1-0 achterstaat.

In dit stuk van Clarice verteld ze hoe het is om je recht te krijgen in een land als Nederland. Hoe het instituut Nederland rechtsongelijkheid in zich draagt en daar weinig aan lijkt te willen doen. En dat de media (in al zijn vormen) daar duidelijk geen helpende kracht in is.

Heb grote bewondering voor wat ze doet en hoe ze dit weer deelt.

Marktdenken

De overschatte markt

Ronald Mulder – 6 september 2020 – volledige artikel

Stel je voor dat je, aan boord van een cruiseschip, schipbreuk lijdt en met nog een paar honderd overlevenden aanspoelt op een onbewoond tropisch eiland. Wat zou je doen? Ik bedoel: wat zouden jullie gaan doen, met zijn allen, nadat je de situatie in kaart had gebracht? Zou je diepe gaten gaan graven, op zoek naar olie en gas? Zou je de inlandse varkentjes gaan fokken tot je er drie miljoen van had? Zou je elkaar gaan opbellen met een aanbod om van energieleverancier te wisselen?

Wat je wel zou gaan doen, is zorgen voor veilige en comfortabele huisvesting en voor een betrouwbare voedselvoorziening. Daarna komen een schooltje en een “ziekenhuis”.

En overal op de wereld zeggen politici: “Ja, inderdaad, dat zijn hele belangrijke zaken waar we graag meer aan zouden willen uitgeven, maar helaas, dat kan niet. Daar is geen geld voor. We moeten eerst meer gaten graven, varkens fokken en elkaar opbellen, anders kunnen we dat niet betalen. En vliegen natuurlijk, dat is ook heel belangrijk. Voor de economie.”

Marktdenken is nogal bepalend voor hoe de politiek de samenleving bestuurt.

En ondanks dat het keer op keer bewijst dat het een destructieve kracht is die de wereld en de samenleving naar de knoppen helpt wordt het binnen de bestuurlijke macht nog steeds gezien als de motor en het antwoord op alles.

En ik ben al jaren bezig die disconnect scherp onder woorden te brengen maar zoals Ronald Mulder dit in 475 woorden voelbaar en begrijpelijk doet is mij nog nooit gelukt.

Dank je wel Ronald.

(En wat historisch context vind je bij Maarten)

Begrijpen waarin ik leef en wat dat betekent

White People: I Want You To Understand Yourselves Better

Ijeoma Oluo – 7 februari 2017 – link artikel

Your survival has never depended on your knowledge of white culture. In fact, it’s required your ignorance.

Why do I know white culture so well? Because I’m a black woman. And while I, and just about any person of color who has spent their lives in a white supremacist society, know enough about white culture to write a book or two on whiteness and option the bestseller movie rights, y’all know almost nothing about us and even less about yourselves.
Why? Because you don’t have to.

I had to learn to talk to my white teachers in a way that didn’t seem “too boisterous,” and I learned why enthusiasm would be disruptive from me yet welcomed by white boys. I had to learn what level of eye contact with cops seemed respectful, what seemed evasive, and what seemed challenging. I had to learn why clerks in the grocery store were following me. I had to learn why the same white people who clutch their purse around me when they have a coin will come running to me for help when they don’t.

And as much as I’d like you to see me — as much as I’d like systemic racism to simply be a problem of different groups not seeing each other — I need you to see yourself, really see yourself, first. This is the top priority.

Er is zoveel te leren over hoe ik als witte mens in een maatschappij leef die voor mij gemaakt is. En Ijeoma heeft veel waarheid en inzicht te delen. Een waanzinnig goed artikel uit 2017.

Wat kan ik doen. Meer erover leren. Mijn privilege erkennen. Mijn stem gebruiken bij onrecht en ongelijkheid en de ruimte geven om verandering mogelijk te maken en die te ondersteunen.

Homo Economicus

Nynke Laverman met een verzoek voor vergeving en begrip naar volgende generaties getiteld “Your ancestor”.

This is your ancestor speaking
The relatives you know so well
Forgive us I beg you
For sending you to hell

Prachtig confronterend en hard maar ook weer vol met liefde en vergeving naar de huidige (post) apocalyptische generatie1.

Link: Nynke Laverman – Your Ancestor

ps. Hier stond eerst de “werk in uitvoering” versie van haar. In oktober 2020 vervangen voor de definitieve.


  1. ergens gelezen als beschrijving van de huidige mens en tijdperk en ik ben het er volmondig mee eens dus gebruik ik het.

Ongelijkheid

In één minuut zet ze duidelijk uiteen wat deze pandemie wel en niet is en wat het betekend voor de gezondheid van mensen. En hoe dit voor meer ongelijkheid zorgt en hoe dit mensen aan de onderkant van de samenleving het hardste raakt. En laten dat nou ook de mensen zijn waar we nu tijdens de lockdown met zijn allen op leunen en steunen.

Via: Barry Malone

Regeneratief

Family Seeking Life of Earth Regeneration

Joe Brewer – 28 oktober 2019 – link artikel

The Earth is in overshoot-and-collapse. There are deep systemic threats for the future of humanity. And we have a child who turns three years old in January. How are we supposed to live as a family?

Our approach has been to live authentically (to the best of our abilities) while struggling to (a) make sense of the planetary predicament humanity is now in; while (b) aligning our lives as much as possible with practices that help regenerate the Earth.

Van het minder kwaad doen aan onze ecosystemen naar geen kwaad doen naar het herstellen en in harmonie leven met de ecosystemen. Joe is in de derde fase terwijl de wereld nog maar nauwelijks de eerste doet terwijl we eigenlijk samen met Joe vol gas zou moeten geven.

Het regeneratieve pad voel ik ook al jaren als de manier van leven en ik ben er natuurlijk naar toe aan het bewegen.

Unheimisch

Ik maakte deze playlist wat jaren geleden en om de zoveel tijd luister en kijk ik erna en voeg ik soms wat toe. En elke keer komt het gevoel wat ik toen schreef weer net zo hard binnen.

De wereld verandert, de muziek verandert. A disturbance in the force. De glamour is er af het is raw, hard en pijnlijk. The new reality of 2012. Raw, artistic, urban, global and it’s not painting a pretty picture. Giving me the shivers.

Beschouwde beschouwing

Monty Python Flying Circus is die lekkernij die altijd kan.

Maar het is zoveel meer. Elke keer als ik kijk ben ik verbaast hoe relevant hun beschouwing op de samenleving is. En dat schokt mij dan weer omdat dit toch VIJFTIG jaar oud is en er blijkbaar niets fundamenteel is veranderd (terwijl we daar toen ook wel de noodzaak van inzagen). Gelukkig kan ik er om lachen.