Opschuiven

Climate change beyond a human lifetime

John Sutter – 14 april 2020 – link

There’s a problem inherent in the climate crisis: We don’t live long enough to truly feel it. Academics call this “shifting baseline syndrome” — the idea that environmental change happens too slowly to trip our alarm bells

Gewenning. Niet het verschil voelen door de jaren heen. Bagatelliseren wat je wel merkt maar je niet uitkomt. Het is heel menselijk. Maar als je er op let en niet wegkijkt is het onontkoombaar. Ik leef nu bijna 50 jaar op aarde en ik heb op ontelbaar veel manieren gezien & gevoeld dat we het ecosysteem waar we onderdeel (en volledig afhankelijk) van zijn vernietigen.

Maar het feit blijft dat veel mensen het niet ervaren en daarom ook niet de noodzaak voelen om er wat aan te doen. En dat moet anders willen we de schade beperken zodat de aarde nog enigszins leefbaar is voor de generaties na mij.

Bron

Zoveel zeggen in 2:46

Zoveel bijzondere inzichten, retrospectie, wijsheid, bescheidenheid, humor, dankbaarheid en kwetsbaarheid tonen. En dat allemaal aan de hand van een paar toevallige vragen die mensen aan je stellen. Ik ben erg onder de indruk van John.

Zo stelt iemand hem de vraag hoe hij zo blij blijft terwijl het nieuws zoveel slechts verteld. Zijn antwoord vind ik van veel inzicht, menselijkheid en compassie getuigen. Prachtig.

Oh I don’t stay happy. I get really angry en discouraged. But I don’t want to be like merely angry and discouraged. Because I don’t think that reflects the whole human story. Like a lot of people got married today and wonderful babies were born. God I love babies. I mean not enough to have another one but in the abstract. My point is that lots of people made like their best ever memories today. Human life is fast and contains multitudes and I don’t want to essentialise it into one narrative or another.

Link: Optimism and Spider People: Question Tuesday from the Looking for Alaska Set