De staat van de democratie en klimaatverandering

Extinction Rebellion is showing Britain what real democracy could look like

George Monbiot – 16 september 2020 – link artikel

The democratic and environmental crises have the same roots: our exclusion, for several years at a time, from meaningful politics.

By contrast to our five-yearly vote, capital can respond to government policy every second, withdrawing its consent with catastrophic consequences if it doesn’t like its drift. There’s a massive imbalance of power here. The voting power of capital, with modern trading technologies, has advanced by leaps and bounds. Electoral power is trapped in the age of the quill pen.

The problem, in other words, is not just Johnson. The problem is the UK’s political system, which presents an open invitation for autocratic behaviour.

Mooi hoe George het verband legt tussen de manier waarop democratie is vormgegeven in de wereld en ons gebrek aan wegende inspraak in die politiek op belangrijke onderwerpen zoals klimaatverandering. Zonder dat daar eigenlijk een technische of organisatorische reden voor is.

Dit wordt veel te weinig gedaan. We blijven maar de symptomen in plaats van de oorzaken benoemen.

Zo blijven die onderwerpen een speelbal van macht, conflict en manipulatie.

Hoe macht zijn eigen onvermijdelijke regels kent

En hoe dat niet direct fijn is voor het gepeupel (jij en ik dus).
Een harde, waarschijnlijke realistische beschrijving van CGP Grey over hoe je aan de macht komt en blijft en wat dat betekent voor de verdeling van de rijkdom die wordt gegenereerd.

Heeft mij weer met de neus op de feiten gedrukt. Begrijp beter waarom dingen gaan zoals ze gaan en zijn zoals ze zijn. Het blijkt enorm moeilijk om onder deze dingen uit te komen al heb je nog zo goede bedoelingen. Wil niet zeggen dat het niet kan. Het komt er waarschijnlijk op neer dat op moment dat je de macht hebt je 180 graden draait en bereid bent ervoor te sterven of in ieder geval zeer kort de macht te hebben.

De gebroken levens door oorlog

Een zeer confronterende (data gedreven) animatie over de tweede wereldoorlog en hoeveel mensen deze oorlog het leven heeft gekost en hoe dit in verhouding staat met andere oorlogen in het verre en nabije verleden.

De getallen zijn onvoorstelbaar en dan zijn nog niet eens de mensen meegeteld die er niet aan gestorven zijn maar onbegrijpelijk leed is aangedaan.

Rationeel begrijp ik hoe oorlogen ontstaan emotioneel is het een onmogelijk fenomeen binnen ons menszijn. Wat een bizarre diersoort zijn we toch.

Door: Neil Halloran
Link: The Fallen of World War II

Skin Deep #2: verdiepende talkshow over zwart en wit

Ik heb nog zoveel te leren. We zijn zo behangen met denkpatronen over huidskleur. Onze taal en rituelen zijn doorspekt van racistische en koloniale taal zonder dat we het door hebben. Onderbewust heeft dit heeft een waanzinnige invloed ons gedrag en meningen. Het is moeilijk daarvan los te komen en/of bewust van te worden.

Het idee van ras is bedacht door machthebbers om hun macht te vergroten, te consolideren en de rijkdom die dat opleverde te vergroten. Eeuwen later heeft dit verhaaltje miljarden mensen onbeschrijfelijk leed aangedaan en kunnen we er ons maar moeilijk van ontworstelen. Ook omdat onze economische en sociale systemen nog steeds ongelijkheid als basis hebben.

Vanavond gaan we belemmeringen in het gesprek over huidskleur en racisme benoemen, analyseren en doorbreken. We gaan op zoek naar de energie om wakker te blijven, op te laden en vol te houden. We onderzoeken manieren om elkaar erbij te houden. En we stellen de vraag: wanneer zijn we wel uitgepraat?

Met host Aldith Hunkar en gasten Sylvana Simons, Eugène Sutorius, Gideon ‘Gikkels’ Everduim, Janice Deul, Dorothy Blokland, Babs Gons, Elten Kiene en Charl Landvreugd.

Link: Skin Deep #2: verdiepende talkshow over zwart en wit