Iedereen leeft in zijn eigen tijd(zone)

Aan het eind van de film vertelt Dan over een tweet die hij heeft gelezen. En die vind ik geweldig. En vele mensen geven in de reacties aan dat ook te vinden. Even gezocht naar de bron en blijkt een meme te zijn die al een tijdje rondzwerft in verschillende versies. Blijft een goeie.

New York is 3 hours ahead of California, but that doesn’t make California slow.
Someone graduated at the age of 22, but waited 5 years before securing a good job.
Someone became a CEO at 25, and died at 50. While another became a CEO at 50 and lived to 90 years.
Someone is still single, while someone else got married.
Obma retired at 55 & Trump started at 70.
Everyone in this world works based on thier time zone. People around you might be ahead of you, and some might seem to be behind you. But everyone is running their own race, in their own time.
Do not envy them and do not mock them!
They are in thier time zone and you are in yours.
Life is about waiting for the right moment to act.
So RELAX.
You’re not late.
You’re not early.
You’re very much on time.

Een reis om de aarde vanuit een baan om de aarde

Orbit is a real time reconstruction of time lapse photography taken on board the International Space Station by NASA’s Earth Science & Remote Sensing Unit.

Meditate on the beauty of our home.

The length of the film is exactly the length of time it takes ISS to orbit the Earth once, 92 minutes & 39 seconds.

Video ©Seán Doran & NASA
Music ©Phaeleh

Link: ORBIT – A Journey Around Earth in Real Time [4k]

Ineens zie ik ‘m

Een honderd procent grijze/witte haar. Weer een mijlpaal bereikt.

Ouder worden en ik zijn op lichamelijk niveau geen vriendjes. Ik ben nog sterk in de ontkenningsfase en kan me niet voorstellen dat ik het ooit een fase verder ga komen, al zou dat wel makkelijker zijn.

Is all money just a ponzi scheme?

Mooi verhaal over de emotionele en werkelijke waarde van geld en wat voor rol het speelt in het grotere geheel.

Veel ervan is gesneden koek, maar wat dit verhaal voor mij belangrijk maakte was dat het ingaat op hoe tijd geld is en geld tijd geworden is.

So we’ve got a certain limited time on the planet. We’re going to spend a third of it sleeping. We’re going to spend another third of it commuting and showering and sitting at a desk and doing somebody else’s bidding. That’s not a lot of life.

Je hebt een leven van ongeveer 80 jaar. En daarvan blijft er nog 1/3 over voor dat stukje waar het eigenlijk over gaat. En daar wordt stiekem altijd aan geknabbeld door de 1/3 geld. Maar dat is niet dat wat het leven waardevol maakt.

Het bevestigd voor mij weer mijn keuze om de 1/3 geld niet bepalend te laten zijn voor die andere 1/3 waardevol leven. En dat ik juist mijn best doe om dat 1/3 waardevol leven te laten groeien naar 2/3.

Link: Is all money just a ponzi scheme? | Vicki Robin

Het verhaal van de draak

Ik heb het wel vaker gehad over de dood en hoe ik het eigenlijk niet zie als een deel van het leven maar meer als een ziekte die we kunnen genezen. De laatste jaren zijn er grote stappen gemaakt in het “genezen” van deze ziekte. Mijn generatie zal er waarschijnlijk nog aan dood gaan maar de volgende generatie hebben een grote kans dat ze het eeuwige leven aangeboden krijgen. Of in ieder geval een verlenging in goede gezondheid met 100+ jaar.

Door deze doorbraken en omdat er steeds meer wetenschappers zich hier op storten zijn er natuurlijk ook tegengeluiden. Waar bijvoorbeeld aangeven wordt dat zonder de dood het leven betekenisloos is.

Om de dood vanuit een ander perspectief te kunnen zien is dit verhaal van de Draak.

This deep-sea mystery is changing our understanding of life

Een prachtig enthousiasmerend verhaal van Karen Lloyd waar de liefde voor haar vak en het leven dat ze bestudeerd vanaf spat. Alleen daarom is het al de moeite van het kijken waard.

Maar ze gaat ook in op een heel fundamenteel element. Tijd en energie. Ze heeft samen met veel collega’s microben gevonden in de bodem van de diepzee die het minste energie nodig hebben om te leven en daardoor is hun celdeling ook zeer traag.

So why is it that the rest of biology moves so fast? Why does a cell die after a day and a human dies after only a hundred years? These seem like really arbitrarily short limits when you think about the total amount of time in the universe. But these are not arbitrary limits. They’re dictated by one simple thing, and that thing is the Sun. Once life figured out how to harness the energy of the Sun through photosynthesis, we all had to speed up and get on day and night cycles. In that way, the Sun gave us both a reason to be fast and the fuel to do it. You can view most of life on Earth like a circulatory system, and the Sun is our beating heart.

… the deep subsurface is like a circulatory system that’s completely disconnected from the Sun. It’s instead being driven by long, slow geological rhythms. There’s currently no theoretical limit on the lifespan of one single cell. As long as there is at least a tiny energy gradient to exploit, theoretically, a single cell could live for hundreds of thousands of years or more, simply by replacing broken parts over time. To ask a microbe that lives like that to grow in our petri dishes is to ask them to adapt to our frenetic, Sun-centric, fast way of living, and maybe they’ve got better things to do than that.

Link: This deep-sea mystery is changing our understanding of life | Karen Lloyd

Hoe technologie en de mens onvermijdelijk gaan samensmelten.

When you design your own body to suit any environment you want, why look like a human? Maybe you want to—[or] maybe you want to be a piece of foil that spreads itself across square kilometers to fly on solar winds and actually move around through solar systems. Maybe you look nothing like a human. Maybe you have nothing like a human life.

Michelle Thaller

Volgens Michelle Thaller is het de logische stap in evolutie dat we onszelf gaan upgraden en dat dat uiteindelijk leidt tot een werkelijke samensmelting en dat er geen verschil meer is. Dat de mens als zodanig niet meer bestaat maar allerlei andere (intelligente) entiteiten die het universum gaan verkennen en bevolken. En het is ook logisch aan te nemen dat wij dan niet het enige zijn die deze fase doormaken maar dat iedere vergevorderde samenleving dit doormaakt.

Het blijft speculeren vanuit onze beperkte fantasie. Maar ik werd weer even geprikkeld en doet mijn denken aan hoe ik ooit schrijf over de fotosynthese man die ik graag zou willen worden.
 
Link: Augmented evolution: Why the definition of “human” is about to change | Michelle Thaller

Het leven is geen middel om naar een eind te komen.

Leven is als dansen en muziek maken. Het gaat om het liedje niet de eindnoot. Het gaat om de dans en niet om al dansend op een bepaalde plek in de ruimte terecht te komen.

Volgens Alan Wilson Watts is het leven van nature speels en doet een oproep om het leven op elk moment vol en rijk te maken met dat wat voor jou van waarde is.

Het is niet door Alan dat ik doe wat ik doe, maar ’t sluit lekker aan ;)

Link: Life is NOT a Journey – Alan Watts

Het leven omarmen, opslokken in al zijn grootsheid

Kwam deze foto tegen in een twitter profiel en was gelijk gegrepen, zo klein als hij was. Daarna wilde ik weten die dit is, wilde ik ‘m zo groot mogelijk bekijken. Want wow wat een kracht.

Dit is het leven voor de volle 100% tot je nemen. Dit is het omarmen, opslokken in al zijn grootsheid. Zoals kinderen dat van nature kunnen en wij als volwassenen vergeten te doen.

Moest ook weer denken aan deze foto van mijn jongens precies 7 jaar geleden. Iedereen schuilen voor de stortbui. Die van mij gaan ‘m voelen en proeven. Heerlijk.

De foto is onderdeel van een hele krachtige serie Van Kate Parker genaamd “Strong is the New Pretty” en is een feest om naar te kijken. Maar de dame hierboven blijft voor mij de ultieme.