De schreeuw voor inzicht

This is my message to the western world – your civilisation is killing life on Earth

Nemonte Nenquimo – 12 oktober 2020 – link artikel

My name is Nemonte Nenquimo. I am a Waorani woman, a mother, and a leader of my people. The Amazon rainforest is my home. I am writing you this letter because the fires are raging still. Because the corporations are spilling oil in our rivers. Because the miners are stealing gold (as they have been for 500 years), and leaving behind open pits and toxins. Because the land grabbers are cutting down primary forest so that the cattle can graze, plantations can be grown and the white man can eat. Because our elders are dying from coronavirus, while you are planning your next moves to cut up our lands to stimulate an economy that has never benefited us. Because, as Indigenous peoples, we are fighting to protect what we love – our way of life, our rivers, the animals, our forests, life on Earth – and it’s time that you listened to us.

… for Indigenous peoples it is clear: the less you know about something, the less value it has to you, and the easier it is to destroy. And by easy, I mean: guiltlessly, remorselessly, foolishly, even righteously. And this is exactly what you are doing to us as Indigenous peoples, to our rainforest territories, and ultimately to our planet’s climate.

When you say that the oil companies have marvellous new technologies that can sip the oil from beneath our lands like hummingbirds sip nectar from a flower, we know that you are lying because we live downriver from the spills. When you say that the Amazon is not burning, we do not need satellite images to prove you wrong; we are choking on the smoke of the fruit orchards that our ancestors planted centuries ago. When you say that you are urgently looking for climate solutions, yet continue to build a world economy based on extraction and pollution, we know you are lying because we are the closest to the land, and the first to hear her cries.

My elders are my teachers. The forest is my teacher. And I have learned enough (and I speak shoulder to shoulder with my Indigenous brothers and sisters across the world) to know that you have lost your way, and that you are in trouble (though you don’t fully understand it yet) and that your trouble is a threat to every form of life on Earth.

Ja dit wordt veel gedeeld en veel gelezen en misschien zelfs gevoeld door de “beschaafde wereld” maar dit is niet nieuw en we doen er al decennia niets aan. Er zijn geen woorden voor hoe wreed wij als beschaving zijn en zoals Nemonte aangeeft hoe weinig wij luisteren, willen leren, erkennen en uiteindelijk drastisch veranderen.

Het monster wat we gecreëerd hebben voor de welvaart van een kleine groep mensen blijft de wereld en de rest van de mensheid zonder enig aarzelen of mededogen verzwelgen.

Waarom landt dit niet?

Nearly half of all plants could be wiped out in ‘age of extinction’

Adam Vaughan – 30 september 2020 – link artikel

Forty per cent of Earth’s plants are at risk of extinction, twice as many as previously thought, while many fungi are also under threat.

“We are living in an age of extinction,” says Alexandre Antonelli at the Royal Botanic Gardens, Kew, in London. Kew’s latest annual report on the state of the world’s plants has found that the number one threat to plants is farming.

The jump from 20 per cent of plants at risk in 2016 to 40 per cent now

Waarom vliegen we niet collectief tegen de muren op van wanhoop en angst?

Hoe het is

Don’t look away

Ben Werdmüller – 29 september 2020 – link blogpost

The ash on my car this morning was like a layer of sand; each grain, a fragment of something destroyed. The smoke hangs in the air and turns everything red. It falls in chunks, like snow.

I spent my morning frantically trying to find food that my mother could eat before dialysis. She can’t tolerate much, but her feeding tube doesn’t provide enough nutrition to last through a day. Ordinarily, we find ways to cook for her, but that requires a kitchen. Takeout food, which would be my first choice in this situation, is too salty for her, or has ingredients she can’t digest. The WalMart next door had been ransacked by fire evacuees; the only edible food items left were PopTarts, which aren’t on my mother’s menu. At Raley’s, further away, we found microwaveable oatmeal and some strawberries. As I loaded the car with food, I tried my best to prevent the ash from sliding through the open doors.

The surrealism of this year invites us to not take it seriously. The horror is dream-like in its absurdity. The facts and implications are so outside the parameters of ordinary life that they seem outlandish. But the sky really is red with flame, over two hundred thousand Americans alone really are dead from the pandemic, there really are unmarked federal soldiers in our cities, people really are being swept up by ICE in the dead of night and kept in concentration camps, and the worst really may be yet to come.

Ben verteld op zijn blog over zijn leven de afgelopen dagen. En het voelt zo onwerkelijk aan maar is de werkelijkheid. De bizarre feiten van de dagelijkse realiteit van een Amerikaan.

Net als Ben hoop ik op betere tijden.

Slechter en slechter

VN-rapport: om massaal uitsterven van soorten te voorkomen moet het roer op alle fronten om

Ben van Raaij – 15 september 2020 – link artikel

Het gaat steeds slechter met de natuur. Geen van de biodiversiteitsdoelen die tien jaar geleden door de Verenigde Naties werden afgesproken is gehaald. Om het tij te keren moet het roer op alle fronten om. Anders komt de overleving van de menselijke soort zelf in gevaar.

Die mislukking reikt verder dan biodiversiteit alleen. Zij vermindert ook de kansen dat de ontwikkelings- en klimaatdoelen worden gehaald. Zo is biodiversiteitsbehoud cruciaal voor het realiseren van voedselzekerheid of schoon drinkwater voor iedereen. En eenderde van de CO2-reductie die nodig is om de opwarming tot 1,5 graad te beperken wordt bereikt door het beschermen en herstellen van bossen en andere natuurlijke systemen.

Het is volgens het rapport nog niet te laat om de trend te keren. Daarvoor zijn acht drastische, samenhangende ‘transities’ nodig. Veel meer bescherming van biodiversiteit (door uitbreiding van beschermde natuurgebieden en door habitatherstel, te land, ter zee en in de menselijke omgeving), radicale aanpak van de opwarming, bestrijding van andere oorzaken van biodiversiteitsverlies (overexploitatie, vervuiling en invasieve soorten) en verduurzaming van de productie en consumptie van goederen en diensten, vooral voedsel.

De hele tijd een steeds somberder wordende realiteit te moeten aanvaarden is zwaar. Aan de ene kant wil ik het niet weten, aan de andere kant moet ik. Ik heb het wel vaker gezegd. Ik ben in diepe rouw om wat we onszelf en al het andere leven op aarde (onnodig) aandoen.

Ja er gaat ook nog wel iets beter, maar dat weegt niet op tegen de destructie en het “minder slecht doen” scenario is allang het raam uit.

Een bede

De Traanrede

Extinction Rebellion – 16 september 2020 – link rede

41 jaar geleden kwamen de politieke leiders van de mens, waarmee u samen deze planeet bewoont, voor het eerst samen om het te hebben over het klimaat en de ecologie. De afgelopen 25 jaar doen ze dit zelfs op jaarlijkse basis.

Maar gezien de resultaten, lijkt het overleggen en confereren van deze mensenleiders nooit als doel te hebben gehad om de desastreuze gevolgen van hun levenswijze voor het klimaat in te perken. Want laten we eerlijk zijn; de snelheid waarmee uw leefomgeving wordt vernietigd, is sindsdien alleen maar toegenomen.

In Nederland is nog maar 15 procent van de oorspronkelijke biodiversiteit over. Groeiende monoculturen, intensieve veehouderij en visserij zijn ervoor in de plaats gekomen.

Slechts 4 procent van de zoogdieren leeft in het wild, de rest leeft  in een hok, kweekbak of schuur. Om voedsel voor deze opgesloten dieren te kunnen produceren, worden de leefgebieden van vrije dieren, kleine boeren en inheemse bevolkingen onherstelbaar vernietigd.

Een simpel idee, om de politieke impasse te doorbreken.

Het burgerberaad.

Heb niet zoveel met het schrijven alsof je moeder aarde bent omdat ik me afvraag of dat mensen gaat overtuigen. Al snap ik waarom je het doet.

Dat neemt niet weg dat de tragische opsomming weer stevig binnen komt al leef ik er elke dag mee. Ondersteun hun doel en middel dan ook van harte. Een burgerraad zou goed kunnen zijn tot we werkelijk de politiek en de democratie gaan hervormen.

Abnormaal normaal

Extinction Rebellion ‘go floppy’ when arrested, complains senior Met officer

Matthew Weaver – 16 september 2020 – link artikel

House told a London assembly police and crime committee hearing: “We have asked them to stop being floppy. And that might seem like a silly thing to say, but when we arrest them and pick them up, they go all floppy, which is why you see four or five officers carrying them away. It’s a complete waste of officers’ time, and a complete pain in the neck.”

House said: “If they could just behave like sensible adults. It is a flipping nuisance. And I think the majority of the public would look at that and go: ‘For goodness sake, you’ve made your point. You’ve been arrested, the police are treating you perfectly fairly, just get on with it.’”

Demonstreren mag maar je mag niemand tot last zijn en je moet wel meewerken… dan heb je het fundamenteel niet begrepen.

De staat van de democratie en klimaatverandering

Extinction Rebellion is showing Britain what real democracy could look like

George Monbiot – 16 september 2020 – link artikel

The democratic and environmental crises have the same roots: our exclusion, for several years at a time, from meaningful politics.

By contrast to our five-yearly vote, capital can respond to government policy every second, withdrawing its consent with catastrophic consequences if it doesn’t like its drift. There’s a massive imbalance of power here. The voting power of capital, with modern trading technologies, has advanced by leaps and bounds. Electoral power is trapped in the age of the quill pen.

The problem, in other words, is not just Johnson. The problem is the UK’s political system, which presents an open invitation for autocratic behaviour.

Mooi hoe George het verband legt tussen de manier waarop democratie is vormgegeven in de wereld en ons gebrek aan wegende inspraak in die politiek op belangrijke onderwerpen zoals klimaatverandering. Zonder dat daar eigenlijk een technische of organisatorische reden voor is.

Dit wordt veel te weinig gedaan. We blijven maar de symptomen in plaats van de oorzaken benoemen.

Zo blijven die onderwerpen een speelbal van macht, conflict en manipulatie.

Donkerder en donkerder

Rise in sea level from ice melt in Greenland and Antarctica match worst-case scenario: study

Amy Tucker – 9 september 2020 – link artikel

Now, according to a recent study, led by Thomas Slater, a climate researcher at the Centre for Polar Observation and Modelling at the University of Leeds, those rapidly melting ice sheets in Greenland, along with melting ice sheets in Antarctica are thought to be the main contributor to a rise in sea levels around the world. And the rate of the melt matches the UN’s Intergovernmental Panel on Climate Change’s worst-case climate warming scenario.

“Ice is being lost and it’s being lost at an accelerating rate. And this is causing sea level rise around the world. I think what we show in our research and what’s supported by other literature as well is that even very incremental gradual sea level rise can have really big impacts on flooding around our coastlines.”

…climate change and the impacts in the Arctic and the world’s high mountain ranges are occurring decades before they were projected. For example, he says that the scale of the record loss of ice melt in August 2019, had not been projected to occur until somewhere around 2070.

Ik zit met mijn denken over klimaatverandering in de pessimistische hoek. Maar het is moeilijk ontkennen dat steeds opnieuw de onderzoeken aantonen dat de gedane prognoses toch te optimistisch waren. De meetingen, onderzoeken, datapunten, algoritmes en super computers worden beter en beter en de uitkomsten donkerder en donkerder.

Ondanks blijft er in mij een stukje hoop gloeien die in wonderen geloofd.

Verdriet is onvermijdelijk

Helen Macdonald: ‘It is hard to write about the natural world without writing about grief’

Lisa Allardice interviewt Helen Macdonald – 21 augustus 2020 – link

“I am wildness,” she wrote in H Is for Hawk). As in her writing, she expresses herself in easy metaphors (grief is a “submarine”), her conversation a lively tumble of anecdotes, enthusiasm and facts. “I really like to think my subject is love,” she says. “Love of the world and the things in it. And a lot of the things that I love aren’t human. It’s not that I love them in preference to humans; it is just that I notice them and I want to tell everyone about them. I want to yell: ‘Look at this! Look how cool it is. It’s amazing!’”

Her lifetime, she says, has seen the most precipitous decline in nature, with the loss of more than half the world’s large animals and more than 3 billion birds. “We’ve just fallen off a cliff. What do you do when your life is being matched, hour by hour, day by day, with disappearances?” Memories of collecting caterpillars and frogspawn are being denied to children today, not because they are “stuck behind screens” but because nature isn’t as easily found. “It is really really sad.”

De titel zegt natuurlijk al heel veel. Het is precies hoe ik me voel. Hoe kan je genieten van de natuur als je aan alles merkt dat het totaal uit balans is en in slow motion aan het omvallen is?

Opschuiven

Climate change beyond a human lifetime

John Sutter – 14 april 2020 – link

There’s a problem inherent in the climate crisis: We don’t live long enough to truly feel it. Academics call this “shifting baseline syndrome” — the idea that environmental change happens too slowly to trip our alarm bells

Gewenning. Niet het verschil voelen door de jaren heen. Bagatelliseren wat je wel merkt maar je niet uitkomt. Het is heel menselijk. Maar als je er op let en niet wegkijkt is het onontkoombaar. Ik leef nu bijna 50 jaar op aarde en ik heb op ontelbaar veel manieren gezien & gevoeld dat we het ecosysteem waar we onderdeel (en volledig afhankelijk) van zijn vernietigen.

Maar het feit blijft dat veel mensen het niet ervaren en daarom ook niet de noodzaak voelen om er wat aan te doen. En dat moet anders willen we de schade beperken zodat de aarde nog enigszins leefbaar is voor de generaties na mij.

Bron

Er is altijd wat

There’s Always Something (or, Why Are Environmentalists Always Complaining)

Nicholas Gottlieb – 27 juli 2020 – link artikel

You build a hydropower project — but what about the fish? You make batteries for electric vehicles — but what about the exploitative lithium mining in the Global South? You work towards bioenergy with carbon capture and sequestration (BECCS) as a double whammy to remove CO2 from the atmosphere and generate energy…but what about the global land use change, loss of biodiversity, and consumption of arable land that’s needed for global food supply? With environmentalists, there’s always something.

It’s an article about why that “something” that environmentalists always have to complain about isn’t just nitpicking and why it’s so important that we keep pushing back. It’s an article about how that nitpicking is actually a critically important signal telling us that the framework with which we’re approaching these problems is faulty.

Fighting climate change and the myriad of other ecological and social crises that threaten the very existence of our global civilization, if not the human species as a whole, requires rethinking the entire paradigm by which we operate.

To change our paradigm, we need to recognize that the current state of human being is a paradigm, it’s not some sort of naturally preordained “way things are.”

Het klopt er is altijd wat. Het is nooit goed genoeg. Alles wat mensen doen om het beter te doen is niet goed genoeg of heeft zo zijn negatieve kanten. Natuurlijke ecosystemen zijn complex. En er in harmonie mee leven ook.

In het huidige paradigma hebben we onvoldoende inzicht in de complexe systemen en zijn we veel te vastgeroest in het huidige exploitieve, extraherende economisch model. Waar minder erg is nog steeds exploitief, extraherend en vernietigend.

Als globale samenleving hebben we nog een lange weg te gaan. En zullen veel activisten / voorlopers nog heel wat ja maar gesprekken moeten voeren om werkelijk een samenleving een radicale nieuwe manier van denken en doen te krijgen.

Homo Economicus

Nynke Laverman met een verzoek voor vergeving en begrip naar volgende generaties getiteld “Your ancestor”.

This is your ancestor speaking
The relatives you know so well
Forgive us I beg you
For sending you to hell

Prachtig confronterend en hard maar ook weer vol met liefde en vergeving naar de huidige (post) apocalyptische generatie1.

Link: Nynke Laverman – Your Ancestor

ps. Hier stond eerst de “werk in uitvoering” versie van haar. In oktober 2020 vervangen voor de definitieve.


  1. ergens gelezen als beschrijving van de huidige mens en tijdperk en ik ben het er volmondig mee eens dus gebruik ik het.

Regeneratief

Family Seeking Life of Earth Regeneration

Joe Brewer – 28 oktober 2019 – link artikel

The Earth is in overshoot-and-collapse. There are deep systemic threats for the future of humanity. And we have a child who turns three years old in January. How are we supposed to live as a family?

Our approach has been to live authentically (to the best of our abilities) while struggling to (a) make sense of the planetary predicament humanity is now in; while (b) aligning our lives as much as possible with practices that help regenerate the Earth.

Van het minder kwaad doen aan onze ecosystemen naar geen kwaad doen naar het herstellen en in harmonie leven met de ecosystemen. Joe is in de derde fase terwijl de wereld nog maar nauwelijks de eerste doet terwijl we eigenlijk samen met Joe vol gas zou moeten geven.

Het regeneratieve pad voel ik ook al jaren als de manier van leven en ik ben er natuurlijk naar toe aan het bewegen.

De massa van een vliegtuig

Hoop

Gemaakt door Goran Horvat

Gister gingen in 123 landen 1,4 miljoen veelal jonge mensen de straat op om te demonstreren voor klimaatbeleid dat spijkers met koppen slaat. Het maakt me blij.

De mensheid lijkt meer en meer wakker te worden en langzaam voorbij angst en korte termijn eigenbelang te geraken. Zodat we de status quo kunnen loslaten en de macht verschuiven. Het is niet meer dan een collectieve keus.

De hoopgevende foto’s zijn (onder andere) hier en hier te vinden.