Van bloesem naar kers in een paar weken

Ik ben elk jaar weer onder de indruk van de transformatie. Zodra het weer zonnig en warm wordt gaat de boom los. Binnen een week staat het in volle bloei en drie weken later zit de boom vol in het blad en draagt het de vruchten alweer. Wow.

En ondertussen genieten vele dieren van dit micro ecosysteem. De vogels eten letterlijk de knoppen, de bloesem, de jonge blaadjes en uiteindelijk de kersen. Het is een wonder dat er ├╝berhaupt bladeren en kersen in de boom zitten. En dan bied het ook nog eens bescherming en vinden vliegen het ook geweldig. En dat zorgt weer voor extra vogels en vleermuizen.

De babybloembadjes in hun vierde jaar

Op mijn balkonnetje is niet zo veel plaats dus uiteindelijk een paar babybadjes gevonden bij het vuil en een kringloopwinkel. Vol gestopt met aardbeien die ik van mijn lief heb gehad en vanaf dat moment mocht het zijn eigen gang gaan.

Geef ze wel regelmatig water en wat extra aarde maar dat is het ook en na vier jaar is er een heel eigen bruisende micro systeempje ontstaan waar de diversiteit alleen maar groeit en bloeit.

Door de grachten

Het is een prachtige dag zo net voor bevrijdingsdag. Even een rondje maken en hopen dat het niet te druk is op het water. De wat minder drukke vaarroutes gekozen en nog even een stukje van geliefde Amstel meegenomen. Toch weer 8km.

De stilte van april 2018

Door de maanden van het jaar 2018 wordt ik steeds stiller. Ik tweet, blog, facebook, insta (account zelfs opgeheven), pin, etc nauwelijks meer. Alleen nog zo nu en dan nog een tweet. Door de jaren heen honderden accounts bij elkaar gesprokkeld en me de pleure gecommuniceerd. Ben ze nu systematisch aan het verwijderen.

Geen behoefte meer om te delen of vast te leggen, er zijn miljarden mensen die dit stokje fanatiek, met enthousiasme en idealen hebben opgepakt. Ik heb daar eigenlijk niets meer aan toe te voegen. Ik zoek bewust de stilte op, kijk, luister en lees.

De dagen worden ook steeds stiller en soms weet ik gewoon niet wat ik die dag een tekeningetje verdiend. Het was goed zonder dat er iets bovenuit springt.

Hij gaat er af

Normaal gesproken scheer ik me ongeveer om de 2 weken. Op een bepaald moment vroeg Otis om ‘m een keertje te laten staan. Dit is het resultaat. Mijn langste baard ooit.

Het was een hele beleving. Door de wind fietsen en je baard voelen bewegen. Die snor waar alles in blijft hangen wat je eet en drinkt, zoenen. De kriebel, het continue aanwezig zijn. En zat er ook steeds met mijn handen aan. Kon niet anders. AAaagghh!

Klaar mee. Misschien als de winter zich weer aandient. Toch ook wel warm.

Ben ik over twee jaar aardgas vrij en/of energieneutraal?

Het pand waar ik al 10 jaar heel veel plezier woon is na 40 jaar aan renovatie toe. Daar kun je je natuurlijk druk om maken maar ik heb de neiging om het als een kans te zien. Een kans om de mensen die er wonen te leren kennen (ik zit in de bewonerscommissie). En te kijken hoe we dit kunnen ombuigen naar een kans om het leven significant te verbeteren voor iedereen die in dit pand en gelijk te voldoen aan de duurzaamheidseisen van Parijs.

Februari 2018

Mijn nieuwe traditie geboren in 2018. De dag vastleggen met 1 mini “tekening” op mijn kalender. Hier leg ik uit hoe het zo gekomen is.

Lekker abstract. Hoe langer het geleden is hoe moeilijker het wordt voor mij om te achterhalen wat het vertegenwoordigd.

Op weg naar Sinterklaas

Sinds ik kinderen heb (17 jaar nu al) gaan we elk jaar Sinterklaas vieren op Ameland. Al heel lang geen auto meer dus elk jaar is het weer de vraag hoe gaan we er zo duurzaam en beursvriendelijk mogelijk gaan komen.

Deze keer gekozen voor de nieuwe service IONIQ. De nieuwe elektrische auto van Hundai. Op papier een mooie range en goede prijs en voldoende ruimte voor 4 mensen. En met alle fastned stations op de route prima te doen.

In de praktijk veel te weinig range dus 4x moeten laden op een trip van 400 km en 1x met maar 4% batterij over tussen stations. Dat moet beter. Verder een prima auto om mee te rijden. We hebben er weer een ervaring bij.