in publicworks

Spontaan tochie

Zat vanaf 7 uur met mijn hoofd in de computer en code en de avond ervoor was het ook al laat geworden. Dus zat er een beetje inspiratieloos bij terwijl buiten de zon scheen en de wind pauze hield.

Dus het lichaam nam ’t over. De peddel gepakt en gegaan. “Even naar de Amstel en terug via Artis”. Ik weet eigenlijk wel beter. Wordt altijd langer en meer. Vandaag 14km naar de Houthavens en terug.

Heerlijk

De bomen gaan van een vaag groen naar vol groen afgewisseld met diverse kleuren bloesem. De kajak glijdt door het vlakke water. De oerhollandse wolkenlucht en de stad weerspiegelen.

Het varen heeft bij mij altijd wel iets meditatiefs maar deze keer meer dan ooit. De meeste mensen kajaken om de handeling. Ik vaar om gewoon door het water te glijden en te genieten van de ruimte, de relatieve stilte en natuur in en om het water. Ik dobber en drijf om extra te genieten van de waterhoentjes, de zwanen, eenden, ganzen, reigers, meeuwen, en futen die allemaal hun (lente) ding doen.

Heb praktisch het rijk alleen terwijl ik over de Keizersgracht vaar dwars door het drukke centrum. Uiteindelijk bij de houthavens ’t IJ op waar de vlakte en wijdsheid me weer overweldigt met zo’n kajakje vlakbij het water. Deze keer extra dramatisch aangezet door de wolkenpartijen.

Wat vind jij?