in publicworks

Het leven grijpt zijn kans hoe klein ook

En zo heb je dan een stokroos van meer dan drie meter hoog voor je deur vol met meer dan honderd knoppen en fantastische bloemen.

Het begon allemaal als een zaadje tussen twee tegels. Al jaren was de stadsdienst resoluut en maaide elk stukje groen tot de grond toe af maar dit jaar zijn ze niet gekomen en het leven is geëxplodeerd.

Prachtig hoe sterk het geprogrammeerd is om er te zijn en hoe het de energie van de zon, dat kleine beetje aarde en de deeltjes in de lucht omzet in materie.

Dat wil ik eigenlijk ook. Nu stelen we de energie van de planten direct of indirect (door vlees te eten). We halen het door ons spijsverteringskanaal heen waar we samen met miljoenen organismen die energie omzetten. Wat omslachtig. Dat moet toch anders kunnen? Waarom doen we al die moeite om in het lab vlees laten groeien als directe energie veel efficiënter zou zijn? Wat houd ons tegen?

Wat vind jij?