publicworks » global warming

Triest…

Erik Visser — Mon, 07 May 2012 10:18:09 +0000

Een film over Klimaatverandering uit 1958. Wanneer gaan we nou eens naar onszelf luisteren? En de mensheid nog een renaissance gunnen in plaats van een catastrofe van ongekende proporties. Uit alles blijkt dat een duurzame economie prima economisch rendabel kan zijn als we er maar voor zouden kiezen. Maar ik weet dat het zo niet werkt. Triest.

En dan kwam ik ook nog onderstaande tegen de afgelopen week. Weet gewoon niet wat ik hier over moet zeggen. En daar heeft Leo Hickman van The Gardian ook last van.

Billboard in Chicago betaald door The Heartland Institute om hun conferentie te promoten. Foto: The Heartland Institute

Al moest ik gister dit ei kwijt nadat Bert Boerland zich afvroeg waarom het uberhaupt nog ter discussie staat.
Mijn antwoord:

Omdat het hun wereld op de kop zet. Vaste waarden en normen een leven lang dat is wat ze willen. Gaat niet om waar of niet waar. Gaat om het behouden wat is “the way of life”. Dat wat zijn kan is veel te onvoorspelbaar, onzeker en dus eng en verwerpelijk.
Het ontkennen dat de huidige levensstijl eindig is en juist schadelijk is is dus heel logisch. Het is net religie. Gaat niet om rationele argumenten. Gaat over emotie, beleving, stabiliteit, controle, veiligheid en geloof. En dat is nou juist wat de wereld niet is. Het is dus overcompensatie om niet gek te worden.

Deze groep mensen overtuigen is volgens mij überhaupt onmogelijk en zeker op de manier waarop we dat nu doen met rationele argumenten. We moeten op zoek gaan naar oplossingen die passen bij hun kernwaarden en dat is dus verandering zonder dat het die waardes ter discussie stelt

Gerelateerde berichten

Global warming, een gebed zonder eind

Erik Visser — Tue, 12 Jan 2010 15:14:07 +0000

Rick McKee - The Augusta Cronicle

Op dit ogenblik zie ik bijna dagelijks het grote welles nietes spelletje als het gaat over global warming. Zowel de “gelovers” als “niet gelovers” maken gebruik van niet kloppende retoriek. Daardoor zijn beide standpunten eigenlijk onverdedigbaar en ongeloofwaardig geworden. De mens aan de zijlijn weet niet meer wat hij moet geloven en kiest daarom maar wat het best met zijn of haar geweten is te verenigen. En dat is, begrijpelijk, zo min mogelijk.

Of het nu waar is of niet, de aarde veranderd zoals het al miljoenen jaren doet en ook heeft gedaan in de kleine tijdspanne dat wij op aarde ronddolen. Ons succes als mensheid is ons aanpassingsvermogen en de mogelijkheid om de omgeving aan te passen. In die laatste zijn we volledig doorgeschoten en op globaal niveau. Wij leven in de veronderstelling dat wij wel in staat zijn onze leefomgeving te controleren en dat die constellatie nooit meer veranderd. Niets is minder waar. Deze instelling luid juist onze ondergang in, zoals andere beschavingen voor ons. Zou het niet geweldig zijn als wij die fatale dans zouden kunnen ontspringen? En wat is daar voor nodig?

Gemeenschappelijkheid. We moeten ons concentreren op datgene waar we het wel over eens over zijn. Zoals het opmaken van de natuurlijke en crusicale (energie)bronnen. Hier is volgens mij al jaren consensus over. En het rekensommetje is behoorlijk overtuigend en confronterend. Daardoor ook beter voelbaar (de grootste reden voor menselijk handelen) en concreter iets aan te doen. Stiekem zorgt het er gelijk voor dat onze CO2 uitstoot verminderd. Een win win situatie.

Een aantal recente voorbeelden van dergelijke rekensommen die ik deze week tegenkwam:

De recente blogpost op Daily Kos door lowkell geeft dat heel mooi weer wat het voor de Amerikanen financieel zou kunnen betekenen.
De talk van Steven Cowley op TED over Fusion Energy. Naast een passievollle voordracht heeft hij een heel mooi staatje over hoe lang de verschillende energy bronnen nog meegaan (op 6min 15 seconden). Erg verhelderend.
Jared Diamond op TED over Why societies collapse.
Louise Vet op TEDX over “the marriage between economy and ecology“

We zijn in immer versnellende pas op weg naar globale schaarste. Onze drang naar meer meer meer heeft onze afhankelijkheid op globaal niveau enorm doen toenemen. Deze is enorm fragiel omdat we elke veilige marge hebben weg gelaten omwille van grotere winst. Eén kink in de kabel en alles stort als een kaartenhuis in elkaar. En dan kun je je zekerheden vaarwel zeggen. Is een dak boven je hoofd, een stabiel ruilmiddel, eten een onmogelijkheid geworden die niet meer zal terugkeren. Ik hoop van harte dat we ten halve keren in plaatst van ten hele dwalen.

Dus laten we stoppen met die discussie over “global warming” die gaat iig geen zoden aan de dijk zetten. Laten we het hebben over duurzaam ondernemen. En dit als eis stellen om überhaupt handel te mogen drijven. En ik weet zeker dat we dan een nieuwe gouden eeuw tegenmoet gaan waar niet alleen een klein deel van de wereldbevolking “rijk” van wordt maar de hele mensheid en voor generaties na hen.

Gerelateerde berichten

the age of stupid

Erik Visser — Tue, 03 Nov 2009 10:42:29 +0000

De Balie in Amsterdam toont op de 13 november 2009 The Age of Stupid . Welke ingaat op de klimaatveranderingen en hoe wij, als mensheid, daar mee omgaan en wat dat kan gaan betekenen voor de toch nabije toekomst. Zelf noemen ze het de gedramatiseerde versie van Al Gore’s An Inconvenient Truth. De film is volledig tot stand gekomen met crowdsourcing (wat meer en meer tractie begint te krijgen). Hierdoor zijn filmmakers onafhankelijk van wat de grote studio’s dicteren.

Het verhaal van deze Engelse film gaat over een archivaris in het jaar 2055 terugkijkt op onze tijd aan de hand van zijn video archief en zich hardop afvraagt waarom we het hebben laten gebeuren.
Een prima manier want we staan op een kruising. Gaan we handelen naar ons voortschrijdend inzicht en dus onze manier van leven nu drastisch aanpakken? Of gaan we wachten tot we gedwongen worden door grote rampen en het geen kwestie meer is van keus maar slechts van overleven?
All Gore heeft dit mooi uitgedrukt in zijn presentatie op TED > new thinking on the climate crisis. Waar hij aangeeft dat wij als generatie een enorme kans krijgen om boven onszelf uit te stijgen zodat onze kinderen later trots op ons mogen zijn (vanaf midden 17e minuut op de gebruikelijke dramatische Amerikaanse manier ;).

Waarom in de Balie?
Omdat deze film ongetwijfeld tot nadenken aanzet heeft De 1%club heeft in samenwerking met de WorldConnectors deze avond georganiseerd in de Balie om achteraf de gelegenheid te hebben om er over te discussiëren. Een buitengewoon mooi initiatief die naadloos aansluit op de intenties van de makers. Ga er heen!

Gerelateerde berichten

The perfect storm

Erik Visser — Sun, 06 Sep 2009 15:27:59 +0000

De BBC heeft een mooi interview waarin het hele pallet aan uitdagingen nog eens uit de doeken wordt gedaan en dat we nog 21 jaar hebben om onze boeg in de golven te draaien. Wat leven we toch in een heerlijke uitdagende tijd (positieve bril op).