in publicworks

Ontwikkelingshulp wordt collectief afgezonken

Deed kort geleden Marcia Luyten nog een duit in het zakje nu is het Jan Marchal die zegt een steen in de vijver te gooien. Maar eigenlijk, met zijn artikel op Visa Versa, een extra molensteen om de nek van ontwikkelingssamenwerking doet om het af te zinken in diezelfde vijver.

We kunnen van een regelrechte trend spreken bij journalisten om als profeten (met de beste intenties) het einde van ontwikkelingssamenwerking te verkondigen. En ze vinden veel gehoor bij het publiek die massaal kiest om ontwikkelingssamenwerking volledig weg te bezuinigen.
We hebben 60 jaar de kans gehad er wat van te maken en nu is de koek op. Einde oefening. We hebben niet geleverd.

De enige repliek die ik versnipperd hoor uit de sector is een verongelijkt antwoord dat het wel helpt. Maar dat is een boodschap die al lang al zijn kracht heeft verloren ongeacht de voorbeelden, de juiste (ethische) argumenten en de dikke rapporten waarin we ons in verantwoorden. Het zal niet meer worden geloofd.

Tijd voor een nieuw geluid.
Tijd voor de sector om bij elkaar te gaan zitten en te hereiken. Wat voor doel hebben we voor ogen en is de manier die in die 60 jaar is ontstaan wel de juiste?

Ik doe alvast een voorzet #knuppelhoenderhok:
Laten we gewoon eerlijk zijn en de mensen vertellen dat ontwikkelingshulp niets anders was en is dan een doekje voor het bloeden. De niet bedeelden hebben de malaise niet over zichzelf afgeroepen door dictatoren, corruptie, belabberde infrastructuur, natuurrampen, wetteloosheid, etc. 

Nee wij, ja wij hebben met onze 60 jarige honger naar exponentiële welvaartsgroei dit op ons geweten. Ons economisch systeem draait op rechtsongelijkheid en het uitbuiten van een ander. Over de ruggen van generaties van mensen. Geen wonder dat ontwikkelingshulp niet geholpen heeft dat was nooit de bedoeling.

Maar Jan heeft gelijk
Nu liggen er kansen om eindelijk wel iets fundamenteel te veranderen.

Het economisch systeem ligt op zijn gat. De groei is er uit we kunnen het niet langer oprekken. We zullen allemaal in plaats van groei als mantra verandering moeten omarmen om een duurzame welvarende samenleving te realiseren.
En juist hierbij is alle opgedane kennis in ontwikkelingssamenwerking cruciaal en een schat om te koesteren. Ontwikkelingssamenwerking gaat op in het nieuw te vormen systeem. Over 20 jaar zullen we ons op het hoofd krabben waarom we ooit ontwikkelingssamenwerking hebben gehad en ons diep schamen.

De originele blogpost was eerst geplaatst op Stars and Oxygen, een gezamenlijk blog van ON.

Wat vind jij?