in publicworks

Bobby McFerrin en de kracht van de Pentatonische toonladder

De afgelopen week hen ik meermalen de opmerkingen tegen gekomen dat wij mensen meer gemeen hebben dan we denken en een onbevredigbare behoefte hebben om te communiceren en deel te zijn van iets groters dan onszelf.

Ik vroeg mezelf af of ik ook een voorbeeld kon vinden en toen zag ik #dwdd waar Roel van Velzen aan het eind van de show het publiek zo ver kreeg om met hem muziek te maken. Toen moets ik gelijk weer denken aan die video van Bobby McFerrin uit 2009.
Misschien een beetje vergezocht maar daarom niet minder bijzonder :)

Welk punt wil ik maken?
Dat het succes van sociale media helemaal geen verrassing is. Het is wat we doen. En dat we dit blijven doen en steeds meer gaan doen en willen doen. Dat er collectieve behoeftes in ons wakker worden gemaakt door technologie waarvan we nu nog niet wisten dat we ze hadden. Dat het onze wereld al sterk veranderd heeft en nog veel meer gaat veranderen op manieren wat we ons nu nog nauwelijks voor kunnen stellen.
We zijn voorgeprogrammeerd alleen moet er iemand/ iets nog even op de juiste knopjes drukken. En dan zijn we tot bijzondere dingen in staat als Bobby McFerrin ons hier laat zien.

Wat vind jij?