in publicworks

lifehacking to the extreme

Net naar de presentatie van Andrew Hessel zitten kijken die hij op Mobile Monday nr.15 gaf met de titel “The internet of living things“. De titel alleen al is erg fantasieprikkelend maar zijn verhaal gaat veel verder dan ik durfde te denken.

Het brengt me terug in de jaren tachtig waar mijn geeky neefje met zijn dos-computer zat te spelen in zijn niet verlichte slaapkamer en waarvan niemand wist wat hij precies aan het doen was. Maar waar hij samen met vele geeks met hem wel de digitale toekomst waar wij in leven aan het creëren waren.

Toen gebeurde het met een relatief kleine groep hackers en “slechts” computer code. Nu is diezelfde revolutie bezig in bio-engineering. En met de huidige technieken en interconnectiviteit tussen mensen en informatie gaat dit een veel grotere vlucht nemen dan we ons überhaupt kunnen voorstellen. De middelen om met DNA-codes te gaan experimenteren wordt goedkoper en goedkoper en met een paar 100 euro en een hackersbrein kun je helemaal los gaan en de code van het leven manipuleren, herschrijven en printen! Nu het gat gedicht is tussen digitaal en analoog kunnen we elke fantasie werkelijkheid laten worden met een druk op de knop ’t Schaep met de 5 pooten ;) of glow in the dark cats printen en je eigen huis groeien.

Andrew Hessel vind het allemaal geweldig en ziet de toekomst rooskleurig in. Natuurlijk zullen we foute code schrijven natuurlijk zullen er groepen mensen zijn die foute dingen willen doen. Maar hij zegt dat we tegelijkertijd een “global immune system” aan het bouwen zijn waarin informatie zich zo snel verspreidt dat we zonder al te veel moeite de problemen het hoofd kunnen bieden. Ondanks het oneindige potentieel blijf ik sceptisch. De geschiedenis leert ons dat we nogal onwetend zijn. De taal van het leven kennen en de bijzondere mogelijkheden zien is 1 ding. Zinnige, wijze dingen zeggen is heel wat anders.

Al met al staat mijn brein op hol. Het is eng, fascinerend en geweldig tegelijk. Eén ding weet ik wel de wereld ziet er over 10-20 jaar heel anders uit dan nu. De afgelopen 10 jaar zijn slechts een bescheiden beginnetje. Alleen al omdat Andrew aangeeft dat dit economisch en maatschappelijk van grote waarde is. Op maat gemaakte vaccins (iedereen heeft zijn eigen markup), het opruimen van onze troep (zoals de recente BP olieramp en de CO2 problematiek), gezonder en efficiënter maken van het voedsel en onze leefomgeving, vervoermiddelen die hun energie rechtstreeks uit de omgeving halen. Geen zee te hoog, geen brug te ver. Geen grenzen aan wat mogelijk is en onstuitbaar omdat iedereen het kan. Dat is wat Andrew Hessel ons verteld op een manier dat je het alleen maar met ‘m eens kan zijn. De werkelijkheid gaat de science fiction ernstig voorbij streven.

Op het laatst wordt Andrew door Ben van den Burg terecht de vraag gesteld hoe de ziel in dit plaatje past. Hij heeft het tenslotte over het “printen” van muizen en apen. Zijn antwoord stemt me enigszins gerust.

Life is an immersing system, any living thing, a bacterium, you…- there really isn’t that much difference, the code is very similar – The whole is always greater then the sum of it’s parts… so I look at that as a kind of magic so all live is magical.

Wat vind jij?