Gewoon eten

Prachtig plaatje (onbekende maker) opgestuurd gekregen van @fiederels. Zo was het natuurlijk. Voedsel was voedsel. Je had geen gradaties. Natuurlijk werd er al aan kruisen gedaan maar verder was het behoorlijk low tech. Maar zo’n 60 jaar geleden moesten we opschalen. Meer voedsel om de mensen te voeden. Groter, efficienter, goedkoper. De industrialisering van voedsel, mogelijk gemaakt door machines, kunstmest, gif, gentechnologie, hormonen, antibiotica en vele andere high tech oplossingen. Zowel binnen de productie als de verwerking op monuculair niveau. De schijnbaar enige manier om veel te produceren op een beperkte oppervlakte met maximaal rendement.
De ingeslagen weg heeft naast voorspoed ook veel problemen veroorzaakt waardoor het voor de lange termijn niet houdbaar is. De antibiotica raakt uitgewerkt (met alle gevolgen voor de mensheid van dien), de hormonen in het vlees hebben effect op onze ontwikkeling, kunstmest maakt de grond kapot, het gif raakt uitgewerkt of helpt het ecosysteem om zeep. En de belofte van gentechnologie blijkt toch in veel gevallen niet opgewassen tegen de complexe natuur met alle rampen van dien.
Tijd om onze lessen te leren en op zoek te gaan naar een duurzame versmelting van voedsel productie zodat eten niet meer gedefinieerd hoeft te worden door talloze keurmerken maar weer gewoon met een gerust hart en een zuiver geweten kan worden gegeten. Met respect voor de natuur waar we tenslotte zelf deel van uitmaken.
Inspiratie op de vroege morgen
In 2011 three young women swept the top prizes of the first Google Science Fair. At TEDxWomen Lauren Hodge, Shree Bose and Naomi Shah described their extraordinary projects– and their route to a passion for science.
We have no ways to directly observe molecules and what they do — Drew Berry wants to change that. At TEDxSydney he shows his scientifically accurate (and entertaining!) animations that help researchers see unseeable processes within our own cells.
Dankzij Marcel Kesselring
Twitterpoëzie van Hoof
Na één letter te veel wordt ik ineens verwend met onderste tweet.
De druppel
Loesje is al sinds 1983 ons na te laten denken in posterformaat en tekst. Ik zou niet zonder Loesje kunnen.
Een mooie dag om te schaatsen
Oudste zoon heeft dankzij school samen met heel groep 7 een aantal schaatslessen. Bij aankomst was het bijzonder mooi en wakkerde het de schaatskriebels aan. Ook de jongste zoon had er zin in dus die middag ook nog op de baan gestaan. Gezien de winter tot nu toe lijkt dit het enige ijs te zijn wat we gaan zien, maar voor de zekerheid toch maar even mijn schaatsen laten slijpen. Je weet nooit.
Soms kan het zo mooi en simpel zijn
Walk off the Earth en Sarah Blackwood doen een cover van Gotye’s “Somebody that I used to know” met 5 mensen op 1 gitaar.
Nog een mooi voorbeeld is van Dazzled Kid die het geweldige omnichord gebruikt om Last Friday Night van Katy Perry te coveren.
Zooooooo cool!
De mensen bij The New Motion hebben mijn droomauto gemaakt. Een volledig elektrische VW bus. Ik loop al jaren met het idee dat dat een super combinatie zal zijn en nu is ie er en je kunt ‘m ook nog huren! Helemaal geweldig. Wie weet wordt ik in de toekomst nog eigenaar van een hipp(i)e versie :) en rijden straks vele klassiekers elektrisch zodat we nog jaren van die auto’s kunnen genieten.
100 jaar in 10 minuten
Een behoorlijk intense video. Natuurlijk weten we dat we wereld enorm getransformeerd is en dit is vanuit een bepaald perspectief en zo zijn er veel verschillende te maken, maar toch.
(via @tonybosma)
Licht en waterdamp

Was ik net nog met mijn vader over strand geweest in de stromende regen en harde wind komen we thuis en klaart het op. Een prima moment om even met Els een wandeling te maken en te genieten van het spel van licht en waterdamp.
Mijn moment 2011
En toen was er weer een jaar voorbij en lag er een mail van Henk-Jan waarin hij ook mij vroeg mijn moment van het jaar te schrijven.
Elk jaar is tegenwoordig een verrassing. Vroeger had ik nog wel eens de illusie dat ik dat kon manipuleren maar de realiteit wijst anders uit.
Zo heb ik in 2011 mijn stichting na 11 jaar opgeheven, kan ik me zzp-er noemen met een aantal droomklanten. Ben ik in februari aan de slag gegaan als conversation manager bij Total Active Media om in augustus onverwachts alweer afscheid te nemen. Had ik de eer één van de boegbeelden te zijn voor de 1%CLUB (zie boven) en heb ik voor Giro 555 mogen werken om in november deel te worden van EEN als online campaigner. En dan zit er nog wat goeds in de pijplijn voor 2012 waar ik erg veel zin in heb.
De twee weken bij Giro555 zijn mijn professionele moment van 2011.
Zo werd ik een paar dagen daarvoor gebeld of ik die donderdag tijd had en langs zou kunnen komen. Die donderdag zaten Jeltje Zijlstra, Dennis Doeland en ik samen met het campagne team van Giro555 het door ons geformuleerde social media plan te bespreken om er daarna vol in te springen. Een nieuwe stap voor Giro 555 en de daaraan gekoppelde samenwerkende hulporganisaties.
Jeltje stelde een vrijwilligers-dream team samen van meer dan 30 mensen met bijzondere netwerken, passie en kunde zodat we bijna 24/7 alle sociale media kanalen konden beheren, stroomlijnen en zelfs actief de grenzen daarvan konden verkennen.
De interactie tussen de vrijwilligers onderling, ons en het Giro555 campagneteam was waanzinnig. De professionaliteit en toewijding spatte eraf. Zodat het ondanks het onderwerp twee weken buitengewoon genieten was van de mensen en dat wat we samen wisten te bereiken binnen een hectische steeds veranderde samenstelling en situatie.
De 100% improvisatie hebben we afgesloten met een 22tracks playlist (dank @dennisdoeland en @venz_ ) samengesteld door de luisteraars, lezers / bezoekers van dj’s, muzieksamenstellers, radiomakers, bloggers en liefhebbers. Wat veel verschillende liedjes opleverde die samen het gevoel van Nederland hoorbaar maakten bij deze humanitaire ramp in de Hoorn van Afrika. Met als pareltje de bijdrage van Kenyans4Kenya die samen met hun tienduizenden volgers een nummer uit hadden gekozen. Je kunt de nummers hier nog terugluisteren.
Uiteindelijk is er voor de Hoorn van Afrika meer dan 25 miljoen euro opgehaald. Een bedrag waar we als Nederland trots op mogen zijn en waar velen door geholpen zijn en worden. Het is geweldig dat ik daaraan heb mogen meewerken.
Mijn privé moment uit 2011 is van een heel andere orde. Het is juist een schrijnend voorbeeld van het falen van school na er jaren aan getrokken te hebben. Begin december heb ik mijn oudste zoon van school gehaald. Op dit moment is hij een maand thuis waarin ik samen met hem op zoek ben naar een manier van leren die bij hem past. Zodat hij weer met vertrouwen kan genieten van het leren. Het is een dramatisch dieptepunt maar toch ook een hoogtepunt want dit is het begin van de oplossing die 2012 tot een bijzonder jaar voor hem zal maken.
De beste wensen mensen. Laten we samen 2012 onvergetelijk goed maken.
(deze post is eerder geplaatst op punkmedia samen met meer dan 100 andere mensen, een genot om te lezen)
Welkom bij de online basis van 




